93e Internationale Vierdaagse Afstandmarsen Nijmegen, 21 t/m 24 juli 2009
Lengte 4 x 40 kilometer

Op dit deel van mijn website vind je de belevingen van mijn eerste, en zeker niet mijn laatste, Vierdaagse van Nijmegen.

Een ongelovelijk gaaf evenement dat je als wandelliefhebber niet mag missen. Uniek om te zien hoe de Vierdaagsefeesten zich combineren met het sportieve element, de wandeltochten. Ik heb de 40 kilometer gelopen samen met Peter, Paul en Choe. Erik die de 50 kilometer gelopen heeft, haakte een aantal dagen aan het einde bij ons aan. Heren, bedankt voor het gezelschap deze dagen, want het ging niet elke dag van een leien dakje. Ook het gastgezin waar ik tijdens de Vierdaagse mocht verblijven, samen met nog elf andere wandelaars wil ik graag bedanken. Jan, Joke, Marion en Frans: jullie hebben super voor ons gezorgd.

Aankomst. Rond 11.30 uur verzamelde Choe, Erik en ik in Zeist, waarna we samen naar Nijmegen reden. Eerst even de startkaarten opgehaald en vervolgens op naar de Vierdaagse stamkroeg: Café Van Buren op het Molenplein. Hier verzamelden we elke dag na afloop van elke etappe om een biertje te drinken. Erg gezellig met live muziek.

Dag 1 voerde ons over de Waalbrug naar Lent, Bemmel, de onderkant van Arnhem, Elst, Valburg, Oosterhout en weer terug naar Nijmegen. We gingen rond 5.30 uur van start. Het weer was prima en rond 8.30 uur zat de helft van de tocht erop en kwamen we bij Café De Klomp in Arnhem. Tijd voor een bakkie koffie. Daarna vervolgde we de weg naar Elst, waar ik in de Dorpsstraat toch wel kippevel kreeg. Super gezellig en erg enthousiaste mensen. Via Valburg was het rond 12.00 uur tijd voor de lunch in Oosterhout om daarna onze weg naar de Wedren te vervolgen en rond 13.30 uur de eerste etappe af te ronden. Het was best zwaar vandaag, een beetje spierpijn overgehouden in de linker kuit.

Dag 2 was een wandeling naar Alverna, Wijchen en via Beuningen weer terug naar Nijmegen. 's Morgens bij het opstaan had ik een behoorlijk stijf gevoel in de benen. De linker kuit was niet bijster goed en het steekte onderweg zo nu en dan behoorlijk. Wanneer je bij het centrum van Nijmegen komt en je denkt dat je er zo bent, kom je bedrogen uit. De Waalkade nog, een rotstukje, waarna het feest op Roze Woensdag het wel weer goed maakte. Met een late start waren we rond 14.45 uur binnen.

Dag 3 was mijn beste wandeldag. De anderen hadden aangegeven dat dit ook de gezelligste dag van de vier is. Alleen is deze dag dit jaar behoorlijk in het water gevallen. We hadden weer een vroege start en vertrokken rond 6.30 uur vanaf de Wedren richting Malden. Bij Plasmolen hebben we even gerust en soep gegeten, waarna we onze weg vervolgden naar Milsbeek. Tussen Milsbeek en Breedeweg begon het rond een uur of tien te regenen en het hield niet meer op. In Groesbeek waren we hartstikke nat en zijn maar even de kroeg ingedoken. Tijd een voor Jägermeister en een balletje gehakt. Wat opgedroogd vervolgden we de tocht richting Berg en Dal, waar het water echt de heuvel afstroomde. Uiteraard lieten we ons niet kisten en rond 13.30 uur finishten we doorweekt in Nijmegen.

Na een goede vorige dag was dag 4 verreweg mijn slechste wandeldag. Zou het wat met elkaar te maken hebben? Ik had vanaf de Nijmeegse wijk Hatert ontzettend pijn in de voeten en was niet vooruit te branden. Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek, zeker niet op de laatste dag. Dus verder gewandeld naar Overasselt, waar een kilometers lange dijk op ons wachtte. Op een gegeven moment hoorde ik een aantal meiden achter me marsliederen zingen en toen ze voorbij kwamen was het aanhaken. Zij hebben me over de dijk "getrokken". Op naar Linden, waar het dorp elk jaar wordt versierd aan de hand van een bepaald thema. Dit jaar "De kredietcrisis". In de tuinen en op straat waren creaties te vinden zoals minicamping "Uit Nood geboren" met twee campers in de tuin, een ex-bankier aan het eind van de rode loper en een echtpaar op een bankje dat letterlijk op een houtje aan het bijten was. Van Linden vervolgende ik alleen mijn weg naar Beers, Cuijk, Mook en Malden. Wat een mensen langs de kant, niet te geloven, wat ook voor de nodige oponthoud zorgde. En dan moet de Via Gladiola nog komen. Aan het eind van Malden na de laatste controlepost vond ik Peter, Paul en Choe, waarna we onze weg gezamenlijk naar Nijmegen vervolgden om rond 16.00 uur te finishen. De eerste Vierdaagse is met succes volbracht, op naar volgend jaar!

Op de afsluitende zaterdag hebben we nog een paar groepsfoto's gemaakt.

In het menu hiernaast tref je foto's van de verschillende dagen.