Florius
V-pad - 13 februari 2010:
Weesp - Kortenhoef (22,5 kilometer)
 |
Zaterdag
13 februari. Het is een winterse dag, zo rond het vriespunt met
lichte sneeuw zo nu en dan. Een prachtige dag om er eens lekker
op uit te gaan. Tegen 10.00 uur ben ik in Weesp en loop vanaf het
station naar het punt waar ik de vorige keer ben gestopt. Vanaf
hier vervolg ik mijn weg over het Floris V pad. Eens kijken wat
deze dag voor een moois brengt.
Het
eerste deel liep van Weesp naar Muiden langs de Vecht. De Vecht
is een levensader van Weesp: het vormde in de Middeleeuwen een scheepvaartverbinding
tussen de Zuiderzee en de Rijn. De Vecht is nu met name het domein
van de pleziervaart. De wandeling loopt over asfalt langs diverse
woonboten, de vogels fluiten en in de wakken van het ijs zitten
groepen eenden en andere dieren te wachten tot de lente komt.
|
Ik
nader Muiden met rasse schreden.
Het Floris V pad loopt rechtsaf, maar de tocht is natuurlijk niet
compleet wanneer ik het rondje Muiden zou overslaan. In het stadje
is het zeer rustig zo buiten het seizoen. Ik kan me voorstellen dat
wanneer de natuur ontwaakt en de lente zijn intrede doet het op zonnige
dagen wemelt van de mensen die genieten op een terrasje. Voor een
terrasje was het echt nog te koud, dus maar even een kopje koffie
drinken in een café. En als je dan in Muiden bent, waar kun
je dat beter doen dan bij Café Graaf Floris V van Muiden.
. |
 |
 |
In
de 13e eeuw verrezen diverse kastelen langs de route, waaronder
ook het Muiderslot, dat in 1280 door graaf Floris V is gebouwd.
Het slot was van strategische betekenis omdat het deel uitmaakte
van de Hollandse Waterlinie en de Stelling van Amsterdam.
Met
Stavoren en Medemblik is Muiden de oudste Zuiderzeestad. De meeste
handel ging echter buiten Muiden om, omdat graaf Floris V hoge tollen
hief.
Helaas
was ik te vroeg in Muiden om het Muiderslot te bekijken. Dit ga
ik zeker in het voorjaar nog doen. |
|
Na het rondje Muiden vervolg ik mijn weg over het Floris V-pad en
ga richting het natuurgebied om het Naardermeer. De onverharde weg
is voorbij en de route gaat verder over diverse grasdijken. Prachtig
natuurlijk, want hier kom je alleen te voet. Je bent midden in de
natuur, genietend van de rust en de geluiden om je heen (hoewel je
de eerste tijd nog even gestoord wordt door het geluid van de A1).
Alleen ben je niet de enige die van de graskades gebruik maakt. Zie
hiernaast een schaap die daar niet alleen stond, maar met zijn vrienden
de kade aan het begrazen is. Met een ruime bocht erom vervolg ik mijn
weg om aan het eind van de graskade. |
 |
|
Via
het klaphek verlaat ik het natuurgebied Het Naardermeer om het Houtsnipperpad
een stukje te volgen. Dit pad loopt om Fort Uitermeer, met een unieke
toegangsweg (zie foto). Het fort had als doel het beschermen van
de landdoorgang tussen het Naardermeer en de Vecht. Tevens kon het
de buurforten met zijn geschut helpen. Het beschermde de sluis waarmee
het land onder water gezet kon worden. Het
Fort ligt er nog wat armzalig bij na de restauratie in 2007, maar
de provincie heeft plannen het fort te restaureren en een nieuwe
functie te geven. Voor meer foto's kijk je op de fotopagina van
deze dag.
|
| Ik
verlaat het land van Floris V en kom in het volgende deel van de route:
"Vecht en plassen". Met de wandelpas verder richting Ankeveen.Het
eerste stukje gaat weer over het asfalt (en dat voelt lekker na die
hobbelige grasdijken). Op het Googpad verlaat ik het asfalt om door
het klaphek te gaan en ben aangekomen in het natuurgebied De Ankeveense
Plassen. Je loopt door een ongerept stuk natuur, geniet van de geluiden
om je heen. Als je dan op het ijs in een bocht loopt hoor je het roetsende
geluid van schaatsen op het ijs. De Ankeveense plassen is deze winterse
dag het domein van vele schaatsers. |
|
 |
Vanuit
het natuurgebied van de Ankeveense Plassen gaan we verder door de
Ankeveense polder over het Verlengde Bergse Pad. Op een kruising
twijfel ik nog even welke richting ik op moet, het spoorboekje geeft
rechtdoor aan, alleen is het pad verspert door een balk op het bruggetje.
Maar boekje is duidelijk, rechtdoor langs een sloot, waar je na
enige tijd het volgende obstakel tegenkomt: een zwanenpaar. En ruimte
om er omheen te lopen, is er niet echt. Met de wetenschap dat zwanen
in hun eigen bescherming erg krachtig zijn, wurm ik me door de stuiken
om ze niet te storen. En na 200 meter herhaalt dit ritueel zich
met het volgende paar.
|
De
weg vervolgend is er nog steeds twijfel of ik de goede route te
pakken heb, want dit polderlandschap kun je niet echt een wandelroute
noemen. Ik kan me voorstellen dat je in de lente- en zomerperiode
hier bijvoorbeeld een kudde koeien zou kunnen tegenkomen. In de
verte zie ik de bebouwde kom met een weg, dus lekker doorstappen.
Deze laatste kilometers voel ik mijn benen aardig en wordt het tijd
om deze wandeldag af te sluiten. Ik kom nog op een stuk rechte weg
wat mij naar Kortenhoef brengt. In Kortenhoef neem ik rond 16.00
uur de bus naar Hilversum om met de trein naar huis te gaan.
Het
was een onwijs prachtige dag met een route die je als natuurliefhebber
en wandelaar eigenlijk elk jaargetijde een keer moet hebben gelopen! |
|
Meer foto's vind je in het fotoboek
van deze dag.
|
Home